علل و نتایج ناخواسته‌ اثر آیرودینامیکی سیستم بادزن-کانال-بخش دوم
مهر ۱۰, ۱۳۹۸
یخ زدایی سدهای یخی-بخش اول
مهر ۱۰, ۱۳۹۸

IEQ در ساختمان های سبز

منبع: ژورنال اشری؛ آگوست ۲۰۱۸

مترجم: مهندس نیره شمشیری

 

IEQ در ساختمان‌های سبز

مقایسه هزینه‌های مختلف ساختمان نشان می‌دهد حقوق‌ها می‌تواند بیشتر از ۱۰۰ برابر هزینه‌های تاسیسات از جمله ساختمان، انرژی، نگهداری و مالیات باشد. در یک مقیاس ملی در ایالات متحده، فیسک تخمین زد صرفه‌جویی‌های سالانه و بهره‌های بازدهی بالقوه مربوط به بهبود محیط‌های داخل می‌تواند از ۶ تا ۱۴ میلیارد دلار به واسطه کاهش بیماری‌های تنفسی، ۱ تا ۴ میلیارد دلار به واسطه کاهش علائم سندروم ساختمان بیمار و ۲۰ تا ۱۶۰ میلیارد دلار به دلیل بهبود مستقیم عملکرد نیروی کار سالم باشد. فیسک بعداً ارزش اصلاح IEQ در اقتصاد آمریکا را تا ۳۰۰ میلیارد دلار در سال برآورد کرد که با کل هزینه‌های سالانه انرژی ساختمان در سال ۲۰۱۵ قابل مقایسه بود.

مولف پس از پیوستن به کمیته مسئول استاندارد ۱۸۹.۱، توانست روی یک استاندارد با یک حوزه جامع و فراگیر که شامل محل ساختمان، مصرف آب، راندمان انرژی، مواد و منابع و کیفیت هوای داخل بود، کار کند. او خیلی زود تنش بین راندمان انرژی ساختمان و کیفیت خوب هوای داخل را تجربه کرد. درحالی‌که بسیاری معتقد بودند راندمان انرژی و IAQ خوب اهداف متناقضی هستند و باید یکی از آن‌ها را انتخاب کرد. استراتژی‌های طراحی و عملیاتی زیادی وجود دارد که می‌تواند از هر دو آن‌ها پشتیبانی کند: طراحی و انتخاب سیستم درست HVAC، کنترل تهویه بر اساس تقاضا، سیستم‌های هوای تازه اختصاصی، هوابندی کانال‌ها و نما، پذیرش و بهره‌برداری و نگهداری خوب. در بسیاری از مباحث، از جمله جلسات کمیته ۱۸۹.۱، مطابقت با استاندارد ۶۲.۱ اشری برای ساختمان‌های سبز با عملکرد بالا کافی تشخیص داده شد. در پاسخ، مولف به‌کرات اشاره داشت که IAQ خوب هدف استاندارد ۶۲.۱ نیست، استاندارد ۶۲.۱ همیشه (از همان نسخه اولیه در سال ۱۹۷۳) شامل کمترین الزامات برای تهویه قابل‌قبول و کیفیت هوای داخل بوده و حداقل قابل‌قبول همان خوب نیست. استاندارد ۶۲.۱ هیچ‌وقت برای رسیدن به ساختمان‌های با عملکرد بالا که هدف استاندارد ۱۸۹.۱ است، نوشته نشده است.

پس استاندارد ۱۸۹.۱ در مورد کیفیت هوای داخل چه کاری می‌کند؟ استاندارد ۱۸۹.۱ فراتر از مطابقت با استاندارد ۶۲.۱ حرکت و چند شرط لازم دیگر در حوزه‌های زیر اضافه می‌کند: کنترل رطوبت ساختمان، آسایش حرارتی، آکوستیک‌ها، روشنایی روز و کنترل روشنایی و کنترل انتشارات از مصالح ساختمانی. این الزامات اضافی قطعاً قابل تحسین هستند و درحالی‌که نسخه ۲۰۱۷ استاندارد در مورد IEQ بهتر از نسخه ۲۰۱۴ است، بسیاری از جنبه‌های مهم IEQ با عملکرد بالا باز هم نادیده گرفته شده است.

برای مثال، استاندارد ۱۸۹.۱ الزام می‌کند که کمترین نرخ‌های تهویه هوای تازه با استاندارد ۶۲.۱ مطابقت داشته باشد؛ با این حال شواهد قابل‌توجهی وجود دارد که تهویه اضافی (با هوای خشک و تمیز) رضایت ساکنین و عملکرد آن‌ها را بهبود می‌بخشد؛ این استاندارد برای جداسازی ورودی‌های هوای تازه از منابع آلودگی بیرون بیشتر از الزامات استاندارد ۶۲.۱ نیست و به استثنای اوزون هوا، به‌ندرت از الزامات تصفیه هوای استاندارد ۶۲.۱ فراتر می‌رود؛ این استاندارد با مراجعه به استاندارد ۵۵ اشری به بحث آسایش حرارتی می‌پردازد، اما سطح بالاتر آسایش حرارتی را دنبال نمی‌کند؛ همچنین شامل روش عملکرد آلاینده-محور در امتداد خطوط روند IAQ استاندارد ۶۲.۱ نمی‌شود؛ به مزایای کیفیت روشنایی یا نماهای بیرونی بهتر نمی‌پردازد و الزامات هدفمند برای چالش‌های IAQ در ساختمان‌های چند واحدی و چند منظوره (که هر دو آن‌ها در حوزه ۱۸۹.۱ است) را در برنمی‌گیرد.

نشانه دیگری از اینکه چگونه ساختمان‌های سبز با عملکرد بالا روی IEQ تأثیر می‌گذارند، با یک بررسی روی ۱۰۰ مطالعه نمونه در مجله ساختمان‌های پربازده مشخص شد. این آنالیز در سال ۲۰۱۳ نشان داد بیشتر معیارهای راندمان انرژی در حدود ۸۰% ساختمان‌ها وجود دارد، درحالی‌که بیشترین معیارهای راندمان آب و کاهش تلفات IAQ تنها در حدود ۵۰% ساختمان‌ها دیده می‌شود.

ادعا شده بود که حدود یک سوم ساختمان‌ها IAQ خوبی دارند، اما هیچ بحثی در مورد مبنای این ادعا وجود نداشت. به غیر از کنترل دی‌اکسید کربن برای تهویه کنترل شده بر اساس تقاضا، تنها دو مورد از ۱۰۰ ساختمان بررسی شده، اندازه‌گیری‌های واقعی از میزان آلاینده‌های داخلی داشتند.

تعداد محدود ساختمان‌های بررسی شده از نظر معیارهای IAQ شاید نتیجه محدودیت در درک ما از آلاینده‌های مضر رایج برای سلامت و آسایش انسان‌ها و نبود اهداف متمرکز برای آلاینده‌های هوای در سازه‌های غیر صنعتی باشد. این نبود معیارهای IAQ پذیرفته شده طی سالیان زیادی ذکر شده و بسیاری معتقدند این معیارها با مصرف انرژی ساختمان مغایرت دارند.

شدت مصرف انرژی (EUI) یک ساختمان به کیلووات ساعت بر مترمربع در سال به‌طور گسترده استفاده می‌شود و درک آن بسیار ساده است. هیچ معیار مشابهی برای IAQ وجود ندارد و هیچ‌وقت عدد بزرگی از آلاینده‌های هوایی و تأثیرات مختلف آن‌ها روی ساکنین ساختمان و داده نشده و اطلاعاتی در مورد اثرات سلامتی هم وجود ندارد.

شواهد بسیار دیگری وجود دارد که IEQ همیشه جایگاه بعدی را نسبت به راندمان انرژی دارد. باور من این نیست که صرفه‌جویی در انرژی مهم نیست اما نظر من این است که در تلاش برای طراحی، ساخت و بهره‌برداری از ساختمان‌های با عملکرد بالا، IEQ باید حداقل اولویتی برابر با راندمان انرژی داشته باشد. پیش از این هم گفته‌ام که ساختمان‌های با انرژی پایین با IAQ بد واقعاً نفرت انگیزند.

در کل، کمیته استاندارد ۱۸۹.۱ طی پنج سال گذشته اصلاحات زیادی روی استاندارد انجام داده و از جمله بسیاری از موارد IEQ را بهبود بخشیده است و من انتظار دارم پیشرفت IEQ در زمان ریاست جدید هم ادامه پیدا کند.

 

این مطلب را هم بخوانید  نحوه اداره و مدیریت سیستم‌های برودتی

برای مشاهده متن کامل، اینجا را کلیک کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اشتراک رایگان تاسیسات نیوز
هفته نامه تاسیسات نیوز تنها نشریه الکترونیکی تاسیسات ایران است. با عضویت در سایت کاشانه این نشریه را هرهفته در میل باکس خود رایگان دریافت کنید.البته عضویت مزایای دیگری نیز دارد...