به حداقل رساندن نشت مبرد از چیلر

از: Robert Johnson

مقدمه

طبق مقررات متمم پروتکل هوای تمیز مصوب ۱۹۹۰، وقتی صاحب یا اپراتور دستگاه چیلری که حاوی بیش از ۵۰ پوند مبرد باشد دریابد که از دستگاه مبرد نشت
می‌کند و شدت نشت نیز از “مقدار قابل قبول” در یک دوره ۱۲ ماهه بیشتر است، مکلف است این نشتی را ترمیم کند. پروتکل هوای تمیز همچنین مقرر می‌دارد که رها کردن مبرد در هوای آزاد هنگام نصب، سرویس یا از رده خارج کردن چیلر باید حداقل ممکن باشد.
این “مقدار قابل قبول” نشت در دوره ۱۲ ماهه برای دستگاه چیلر حاوی بیش از ۵۰ پوند مبرد، در موارد مختلف به قرار زیر است:

• برای تبرید در فرایندهای صنعتی: ۳۵٪
• برای تبرید تجاری: ۳۵٪
• برای سرمایش با هدف تهویه مطبوع: ۱۵٪
• برای سایر کاربردها: ۱۵٪

اکنون مقررات محدودسازی رهایی ماده مبرد در هوای آزاد و ترمیم الزامی محل نشت مبرد از دستگاه چیلر، اهمیت مدیریت نشت و حفاظت مبرد را بیش از پیش کرده است.

مهندسین نگهداری تأسیسات باید به نحو صحیحی آموزش دیده و از مقررات ویژه “مدیریت نشت” و دستورات “آژانس حفاظت محیط زیست” (EPA) پیروی کنند. هر مهندس نگهداری که کار سرویس یا نظارت بر تأسیسات تبرید را بر عهده دارد باید کاملاً با شیوه‌های “نگهداری پیشگیرانه” و به حداقل رساندن نشت ماده مبرد آشنا بوده و ذخیره‌سازی و انتقال ماده مبرد را با روش‌های مورد تأیید EPA انجام دهد.
مجازات بکارگیری افراد ناوارد در کار سرویس و نگهداری تجهیزات تبرید بسیار سنگین است. کلید موفقیت در به حداقل رساندن نشت مبرد، تدوین یک برنامه دقیق مدیریت نشت منطبق با مقررات مربوطه و اعمال شیوه صحیح نگهداری سیستم است.

برنامه مدیریت نشت

مقررات جدید، روند افزایش قیمت مبرد و کاهش راندمان انرژی به لحاظ شارژ غلط مبرد در چیلرها ایجاب می‌کند که یک برنامه مدیریت نشت هوشمندانه و دقیق برای حفاظت از مبرد و جلوگیری از هدر رفتن آن تدوین شود.
با اجرای این برنامه ضمن ارتقاء راندمان انرژی، هزینه‌های عملیاتی سیستم کاهش یافته و از طرح دعاوی حقوقی توسط آژانس حفاظت محیط‌زیست و مجازات‌های مربوطه اجتناب می‌شود. یک برنامه مدیریت نشت باید شامل موارد زیر باشد:

• آماده کردن فهرستی از دستگاه‌ها و میزها؛
• تدوین یک طرح مدیریت نشت؛
• اجرای یک سیستم ثبت مقادیر میزده (شارژ و نشت)؛
• نگهداری تجهیزات و دستگاه‌ها و موجودی میزها؛
• تعویض دستگاه‌های قدیمی با انواع جدید و کارآمد.

اتخاذ تصمیم در کار مدیریت نشت و مصرف میزده مستلزم در اختیار داشتن اطلاعات دقیق ثبت شده در مورد موجودی تجهیزات و میزده است. دستگاه‌هایی که
بیشترین حجم شارژ میزده را دارند باید در اولویت قرار گیرند. برگه‌های فهرست باید به‌طور جداگانه هر یک از چیلرها و اجزاء سیستم تبرید را شامل باشند و مرتباً اطلاعات مندرج در آنها به روز شود.

اطلاعات ضروری دیگر عبارتند از:

نام کارخانه سازنده، مدل، شماره سریال، سال نصب، ظرفیت بر حسب تن تبرید، مقدار شارژ، شدت نشت (بر اساس گزارشات ثبت شده شارژ مجدد) و نوع میزده. مقدار میزده خریداری شده، مصرف شده، دور ریخته شده یا بازیافت شده باید زیرنظر قرار داشته و آنالیز شود.

نگهداری پیشگیرانه

بدون مدیریت ماده میزده که شامل کیفیت و آنیت آن می‌شود، هزینه عملیاتی سیستم ممکن است افزایش یابد. در صورت افت کیفیت میزده، کمپرسور باید بیشتر و سخت‌تر کار کند که در نتیجه برق مصرفی آن افزایش می‌یابد؛ یعنی درست همان چیزی که در اثر کافی نبودن مقدار میزده اتفاق می‌افتد.

شارژ بیش از اندازه میزده در چیلر کمپرسور را در معرض خطری به مراتب بزرگتر از کمبود میزده قرار می‌دهد. برای اجتناب از همین هزینه‌های اضافی، باید کیفیت و کمیت میزده را ثابت نگهداشت؛ و “مدیریت ماده میزده” یعنی اجرای کارهایی جهت اطمینان از ثبات هر چه بیشتر کیفیت و کمیت میزده در چیلر.

نیل به حداکثر راندمان چیلرها مستلزم “نگهداری پیشگیرانه” است؛ یعنی جلوگیری از نشت میزده، جلوگیری از ورود هوا به سیستم، و حفظ کیفیت ماده میزده. با نگهداری صحیح چیلر می‌توان هزینه‌های عملیاتی را به میزان قابل توجهی کاهش داد.
تکنیک‌های مسئول نگهداری سیستم باید با اعمال روش‌های نظارتی روزانه، نشت میزده به هوای آزاد را به حداقل برسانند. برای چیلرهایی که ماده میزده آن‌ها در زیر فشار اتمسفر کار می‌کند، تکنسین باید میزان تخلیه میزده را بررسی و یادداشت کند. سایر اقلامی که باید همه روزه یادداشت شوند عبارتند از:
دمای آب رفت و برگشت، دماها، سطح و فشارهای میزده.
تکنیک‌ها باید تیغه‌های هادی، آب‌بندها، اتصالات و دیسک ایمنی فشار خط دهی کمپرسور را از نظر نشت روغن بررسی کنند.
واحد تخلیه چیلرهایی که تحت خلا کار می‌کنند؛ مثلاً آنهایی که از سیزده CFC-123 استفاده می‌کنند، باید منظماً مورد نظارت و نگهداری قرار داشته باشد.

مطلوب این است که تعویض روغن به حداقل برسد چرا که میزده محلول در روغنی که دور ریخته می‌شود در هوای آزاد رها خواهد شد. بدین لحاظ وقتی روغن تعویض می‌شود باید از واحدهای بازیافت تحت خلا برای بازیابی میزده محلول در روغن استفاده کرد سابقاً روغن چیلر سالانه تعویض می‌شد اما امروزه از روغن نمونه‌گیری شده و با بررسی‌های آزمایشگاهی روی این نمونه زمان تعویض روغن را تعیین می‌کنند. این بررسی‌های آزمایشگاهی شامل رطوبت، اسید، فلزات و سایر آلودگی‌ها می‌شود. هر تکنسینی که قرار است کار تعویض روغن را انجام دهد باید حتماً گواهی کار با میزده‌ها را داشته باشد و روغن دور ریختنی را طبق مقررات محلی دفع کند.

وارسی تیوب ها

تکنسین باید همه ساله تیوبهای کندانسور چیلر را وارسی و تمیز کند. تیوبهای اواپراتور نیز در سیستم های بسته باید هر سه سال یکبار وارسی شوند. چنانچه تیوبها دارای بافل های داخلی باشند باید با کارخانه سازنده چیلر در خصوص نحوه تمیز کردن آنها تماس گرفته شود.

رسوبات داخل یا بیرون تیوب ها با مواد شیمیایی تمیز میشوند که این کار نیز باید توسط یک پیمانکار تصفیه آب صورت گیرد.
تصفیه صحیح آب کندانسور موجب میشود که تیوبهای اواپراتور نیز کمتر رسوب بگیرند. همچنین تشت زیرین برج خنک کن نیز باید مرتبا پاکسازی شود تا از تجمع
رسوبات و جلبک ها و غیره در آن جلوگیری شود.

کار نگهداری شامل تبدیل یا تعویض میزدهای CFC چیلرها نیز هست و در صورت لزوم مسئولین نگهداری سیستم نباید در این کار و حتی تعویض چیلر کوتاهی کنند چرا که با جریمه های سنگین تا ۲۷۰۰۰ دلار در هر روز و زندان مواجه خواهند شد. ضمنا ارائه گزارشات دروغ در این خصوص نیز طبق قانون تا دو سال حبس دارد.

منبع: مجله صنعت تاسیسات شماره 63

اگر شما هم مشتاق یادگیری تخصصی و حرفه ای دوره های تاسیسات مکانیکی با اساتیدی مجرب هستید میتوانید در دوره های تاسیسات مکانیکی شرکت کنید.